Celebrex 200mg Caps 10

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Gastro-intestinale (GI) effecten Bij patiënten behandeld met celecoxib zijn complicaties (perforaties, ulcera of bloedingen [PUB's]) van het bovenste en onderste deel van het maagdarmkanaal opgetreden, in sommige gevallen met fatale afloop. Voorzichtigheid is geboden bij de behandeling van patiënten die het meeste risico lopen om een gastro-intestinale complicatie met NSAID's te ontwikkelen; ouderen, patiënten die tegelijk een ander NSAID of bloedplaatjesaggregatie-inhibitoren (zoals acetylsalicylzuur) of glucocorticoïden gebruiken, patiënten die alcohol gebruiken of patiënten met een voorgeschiedenis van gastro�intestinale aandoeningen, zoals ulcera en gastro-intestinale bloedingen. Er is een extra verhoging van het risico op gastro-intestinale bijwerkingen (gastro-intestinale ulceratie of andere gastro-intestinale complicaties) wanneer celecoxib tegelijk met acetylsalicylzuur (zelfs in lage doses) wordt ingenomen. Een significant verschil in gastro-intestinale veiligheid tussen selectieve COX-2 remmers + acetylsalicylzuur versus NSAID's + acetylsalicylzuur is niet aangetoond in klinische lange-termijn�studies (zie rubriek 5.1). Concomitant gebruik van NSAID's Het concomitant gebruik van celecoxib en een niet-aspirine NSAID moet vermeden worden.

Cardiovasculaire effecten Een verhoogd aantal ernstige cardiovasculaire (CV) voorvallen, voornamelijk myocardinfarct, werd vastgesteld in een placebogecontroleerde langetermijnstudie bij personen met sporadische adenomateuze poliepen, behandeld met celecoxib in doses van 200 mg tweemaal daags en 400 mg tweemaal daags in vergelijking met placebo (zie rubriek 5.1). Aangezien de cardiovasculaire risico's van celecoxib kunnen toenemen met de dosis en duur van de blootstelling, dient de kortst mogelijke behandelingsduur en de laagste effectieve dagdosis toegepast te worden. NSAID's, inclusief selectieve COX-2 remmers, werden geassocieerd met een verhoogd risico op cardiovasculaire en trombotische ongewenste voorvallen wanneer ze een lange tijd worden ingenomen. De exacte omvang van het risico geassocieerd met een eenmalige dosis werd niet vastgesteld, noch de exacte behandelingsduur waarbij het verhoogde risico optreedt. De behoefte van de patiënt aan symptomatische pijnverlichting en zijn respons op de behandeling dienen regelmatig geherevalueerd te worden, vooral bij patiënten met artrose (zie rubrieken 4.2, 4.3, 4.8 en 5.1). Patiënten met belangrijke risicofactoren voor cardiovasculaire voorvallen (bijv. hypertensie, hyperlipidemie, diabetes mellitus, roken) dienen slechts behandeld te worden met celecoxib na zorgvuldige overweging (zie rubriek 5.1). Gezien het ontbreken van een effect op de bloedplaatjesaggregatie zijn selectieve COX-2 remmers geen substituut voor acetylsalicylzuur ter profylaxe van trombo-embolische cardiovasculaire ziekten. Daarom dienen behandelingen met aggregatieremmers niet gestopt te worden (zie rubriek 5.1).

Vochtretentie en oedeem Net als bij andere geneesmiddelen die de prostaglandinesynthese remmen, is bij patiënten die celecoxib gebruiken vochtretentie en oedeem waargenomen. Celecoxib dient daarom met voorzichtigheid gebruikt te worden bij patiënten met een voorgeschiedenis van hartfalen, linkerventrikeldisfunctie of hypertensie, en bij patiënten met een bestaand oedeem ten gevolge van andere oorzaken, omdat remming van de prostaglandinesynthese kan leiden tot een verminderde nierfunctie en vochtretentie. Voorzichtigheid is ook vereist bij patiënten die diuretica gebruiken of bij wie anderszins een risico op hypovolemie bestaat.

Hypertensie Net als bij alle NSAID's kan celecoxib aanleiding geven tot het ontstaan van nieuwe hypertensie of het verergeren van een bestaande hypertensie, wat kan bijdragen aan een toegenomen incidentie van cardiovasculaire voorvallen. Daarom dient de bloeddruk in het begin van een behandeling met celecoxib en in de loop van de behandeling nauwkeurig opgevolgd te worden..

Effecten op lever en nieren Een verminderde lever- of nierfunctie en vooral hartdisfunctie komt vaker bij ouderen voor, en om deze reden dienen deze patiënten onder gepast medisch toezicht te blijven. NSAID's, waaronder celecoxib, kunnen niertoxiciteit veroorzaken. In klinisch onderzoek waren de renale effecten van celecoxib gelijk aan die van de NSAID's die als referentiemedicatie werden toegepast. De patiënten met het grootste risico op niertoxiciteit zijn deze met een verminderde nierfunctie, hartinsufficiëntie, leverdisfunctie, deze die diuretica, angiotensineconversie-enzym (ACE)-inhibitoren, angiotensine-II-receptor antagonisten innemen en ouderen (zie rubriek 4.5). Dergelijke patiënten dienen tijdens een behandeling met celecoxib nauwkeurig opgevolgd te worden. Sommige gevallen van ernstige leverreacties, waaronder fulminante hepatitis (waarvan sommige fataal), levernecrose en leverinsufficiëntie (waarvan sommige fataal of een levertransplantatie vereisen), werden met celecoxib gerapporteerd. Bij de gevallen waarvan het tijdstip van optreden werd gerapporteerd, ontwikkelden de meeste ernstige ongewenste hepatische voorvallen zich binnen de maand na het begin van de behandeling met celecoxib (zie rubriek 4.8). Als tijdens de behandeling bij patiënten de functie van één van de bovengenoemde orgaansystemen achteruitgaat, dienen passende maatregelen genomen te worden en dient stopzetting van de behandeling met celecoxib te worden overwogen.

CYP2D6 remming Celecoxib remt CYP2D6. Hoewel celecoxib geen sterke remmer van dit enzym is, kan voor geneesmiddelen waarvan de dosis individueel getitreerd wordt en die door CYP2D6 worden gemetaboliseerd, verlaging van de dosering nodig zijn (zie rubriek 4.5).

Langzame CYP2C9 metaboliseerders Patiënten die bekend zijn langzame CYP2C9 metaboliseerders te zijn, dienen met voorzichtigheid behandeld te worden (zie rubriek 5.2).

Huid en systemische overgevoeligheidsreacties Ernstige huidreacties, waarvan sommige fataal, waaronder exfoliatieve dermatitis, syndroom van Stevens-Johnson en toxische epidermale necrolyse werden zeer zelden gerapporteerd in verband met het gebruik van celecoxib (zie rubriek 4.8). Vaste geneesmiddeleneruptie (FDE), die zich kan presenteren als een ernstigere variant die bekend staat als gegeneraliseerde bulleuze vaste geneesmiddeleneruptie (GBFDE), is ook gemeld in verband met het gebruik van celecoxib (zie rubriek 4.8). Ernstige overgevoeligheidsreacties (waaronder anafylaxie, angioneurotisch oedeem, geneesmiddelexantheem met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS) of overgevoeligheidssyndroom) zijn gemeld bij patiënten die celecoxib toegediend kregen (zie rubriek 4.8). Patiënten met een voorgeschiedenis van allergie voor sulfonamiden of met allergie voor een ander geneesmiddel kunnen een groter risico lopen op het ontwikkelen van ernstige huidreacties of overgevoeligheidsreacties (zie rubriek 4.3). Patiënten lijken het grootste risico op deze reacties te lopen aan het begin van de behandeling: de eerste symptomen van de reactie traden in de meeste gevallen op in de eerste maand van de behandeling. De behandeling met celecoxib dient stopgezet te worden bij de eerste tekenen van huiduitslag, mucosalaesies of enig ander teken van overgevoeligheid.

Algemeen Celecoxib kan koorts en andere tekenen van ontsteking maskeren.

Gebruik met orale anticoagulantia Bij patiënten die tegelijkertijd werden behandeld met warfarine zijn ernstige bloedingen, waarvan sommige met fatale afloop, gemeld. Een toename van de protrombinetijd (INR) met gelijktijdige behandeling is gemeld. Daarom dient dit nauwlettend gecontroleerd te worden bij patiënten die orale anticoagulantia type warfarine/coumarine toegediend krijgen, in het bijzonder wanneer de behandeling met celecoxib wordt opgestart of als de celecoxibdosis gewijzigd wordt (zie rubriek 4.5). Gelijktijdig gebruik van anticoagulantia met NSAID's kan leiden tot een verhoogd risico op bloeden. Voorzichtigheid is geboden, wanneer celecoxib met warfarine of andere orale anticoagulantia wordt gecombineerd, inclusief nieuwe anticoagulantia (bijv. apixaban, dabigatran en rivaroxaban).

Hulpstoffen Celebrex 100 mg en 200 mg capsules bevatten lactose (respectievelijk 149,7 mg en 49,8 mg). Patiënten met zeldzame erfelijke aandoeningen als galactose-intolerantie, algehele lactasedeficiëntie of glucose-galactose malabsorptie, dienen dit geneesmiddel niet te gebruiken. Celebrex 100 mg en 200 mg bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per capsule, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.

• Symptomatische behandeling van
  • artrose
  • reumatoïde artritis
  • spondylitis ankylopoëtica

• De werkzame stof in dit medicijn is celecoxib. Elke capsule bevat 100 mg of 200 mg celecoxib.

• De andere stoffen in dit medicijn zijn lactosemonohydraat, natriumlaurylsulfaat, povidon, natriumcroscarmellose, magnesiumstearaat. De capsulewand bevat gelatine, titaandioxide E171, natriumlaurylsulfaat en sorbitanmonolauraat. De printinkt bevat schellak, propyleenglycol, indigotine E132 (100 mg capsule), ijzeroxide E172 (200 mg capsule).

Gebruikt u nog andere medicijnen?

Gebruikt u naast Celebrex nog andere medicijnen, heeft u dat kort geleden gedaan of gaat u dit misschien binnenkort doen? Vertel dat dan uw arts of apotheker.

• Dextrometorfaan (gebruikt voor de behandeling van hoest)

• ACE-remmers, angiotensine II-receptorantagonisten, bètablokkers en waterafdrijvende medicijnen (gebruikt bij een hoge bloeddruk en hartfalen)

• Fluconazol en rifampicine (gebruikt voor de behandeling van schimmel- en bacteriële infecties)

• Warfarine of andere warfarineachtige medicijnen ("bloedverdunners" die bloedklonters tegengaan) inclusief nieuwere medicijnen zoals Apixaban

• Lithium (gebruikt voor de behandeling van bepaalde types van depressie)

• Andere medicijnen voor de behandeling van depressie, slaapstoornissen, een hoge bloeddruk of onregelmatige hartslag

• Neuroleptica (gebruikt voor de behandeling van bepaalde mentale stoornissen)

• Methotrexaat (gebruikt voor de behandeling van reumatoïde artritis, psoriasis en leukemie)

• Carbamazepine (gebruikt voor de behandeling van epilepsie/aanvallen en bepaalde vormen van pijn of depressie)

• Barbituraten (gebruikt voor de behandeling van epilepsie/aanvallen en bepaalde slaapstoornissen)

• Ciclosporine en tacrolimus (gebruikt voor onderdrukking van het immuunsysteem, bijv. na transplantaties)

Celebrex kan gebruikt worden in combinatie met lage dosissen acetylsalicylzuur (75 mg of minder per dag). Vraag uw arts om advies voordat u beide medicijnen gelijktijdig inneemt.

Zoals elk medicijn kan ook dit medicijn bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

De onderstaande bijwerkingen zijn vastgesteld bij patiënten met artrose die Celebrex innamen. De bijwerkingen met een asterisk (*) werden hieronder opgenomen volgens de hogere frequenties waarmee ze zich voordeden bij patiënten die Celebrex innamen om dikkedarmpoliepen te voorkomen. De patiënten in deze studies namen Celebrex in hoge dosissen en voor een lange periode.

Indien u een van de volgende bijwerkingen vertoont, moet u onmiddellijk stoppen met het innemen van Celebrex en uw arts op de hoogte brengen:

Als u:

• een allergische reactie krijgt, zoals huiduitslag, een gezwollen gezicht, piepende ademhaling of ademhalingsproblemen.

• hartproblemen krijgt, zoals pijn op de borstkas.

• ernstige maagpijn of tekenen van maag- of darmbloeding, zoals zwarte of bloederige stoelgang, heeft, of bloed braakt.

• een huidreactie krijgt zoals uitslag, blaarvorming of vervellen van de huid.

• leverfalen ondervindt (met als mogelijke symptomen misselijkheid (onwel zijn), diarree en geelzucht (uw huid of het wit van uw ogen ziet er geel uit)).

Zeer vaak: kan meer dan 1 persoon op 10 treffen

 Hoge bloeddruk, met inbegrip van verslechtering van een bestaande hoge bloeddruk*

Vaak: kan tot 1 persoon op 10 treffen

 Hartaanval*  Vochtophoping met gezwollen enkels, benen en/of handen  Infecties van de urinewegen  Kortademigheid*, sinusitis (ontsteking of infectie van de sinussen, of verstopte of pijnlijke sinussen), verstopte of lopende neus, keelpijn, hoesten, verkoudheid, griepachtige symptomen  Duizeligheid, slaapstoornissen  Braken*, maagpijn, diarree, spijsverteringsstoornissen, winderigheid  Uitslag, jeuk  Spierstijfheid  Slikproblemen*  Hoofdpijn  Misselijkheid (onwel zijn)  Pijnlijke gewrichten  Verslechtering van bestaande allergieën  Onopzettelijk letsel

Soms: kan tot 1 persoon op 100 treffen

 Beroerte*  Hartfalen, hartkloppingen (het zich bewust zijn van de hartslag), snel hartritme  Abnormaliteiten in lever-gerelateerde bloedtesten  Abnormaliteiten in nier-gerelateerde bloedtesten  Bloedarmoede (wijzigingen in het aantal rode bloedcellen, wat aanleiding kan geven tot vermoeidheid en kortademigheid)  Angst, depressie, vermoeidheid, slaperigheid, tintelingen  Hoge kaliumwaarden in de resultaten van bloedtesten (kunnen aanleiding geven tot spierzwakte of hartritmestoornissen)

Zelden: kan tot 1 persoon op 1000 treffen

 Maag-, slokdarm- of darmzweer (bloeding) of darmbreuk (kan aanleiding geven tot maagpijn, koorts, misselijkheid, braken en darmblokkering), donkere of zwarte stoelgang, ontsteking van de alvleesklier (kan aanleiding geven tot maagpijn), ontsteking van de slokdarm (oesofagus)  Lage natriumwaarden in het bloed (een aandoening bekend als hyponatriëmie)  Verminderd aantal witte bloedcellen (die het lichaam tegen infectie helpen beschermen) of bloedplaatjes (verhoogde kans op bloedingen of blauwe plekken)  Moeilijkheden om de spierbewegingen te coördineren  Verwardheid, smaakwijzigingen  Toegenomen lichtgevoeligheid  Haaruitval  Hallucinaties

Zeer zelden: kan tot 1 persoon op 10 000 treffen

 Ernstige allergische reacties (met inbegrip van een mogelijk dodelijke anafylactische shock)  Ernstige huidaandoeningen zoals het syndroom van Stevens-Johnson, exfoliatieve dermatitis en toxische epidermale necrolyse (kunnen aanleiding geven tot uitslag, blaarvorming of vervellen van de huid) en acute gegeneraliseerde exanthemateuze pustulose (symptomen zijn onder meer een rode, gezwollen huid die op sommige plaatsen bedekt is met vele kleine puistjes)  Een vertraagde allergische reactie met mogelijke symptomen zoals huiduitslag, zwelling van het gezicht, koorts, gezwollen klieren, en abnormale testresultaten (zoals lever, bloedcellen (eosinofilie, verhoging van het aantal van een soort witte bloedcellen))  Bloeding in de hersenen met dodelijke afloop  Hersenvliesontsteking (ontsteking van het vlies rond de hersenen en het ruggenmerg)  Leverfalen, leverschade en ernstige leverontsteking (fulminante hepatitis) (soms fataal of een levertransplantatie vereisend). De symptomen kunnen bestaan uit misselijkheid (onwel zijn), diarree, geelzucht (gele verkleuring van de huid of de ogen), donkere urine, bleke stoelgang, gemakkelijk bloeden, jeuk of rillingen  Lever problemen (zoals cholestase en cholestatische hepatitis, die gepaard kunnen gaan met symptomen zoals verkleurde ontlasting, misselijkheid en gele verkleuring van de huid of ogen)  Ontsteking van de nieren en andere nierproblemen (zoals nefrotisch syndroom en minimal change disease, die gepaard kunnen gaan met symptomen zoals vochtretentie (oedeem), schuimende urine, vermoeidheid en verlies van eetlust)  Verslechtering van epilepsie (mogelijke toename van de frequentie en/of de ernst van de aanvallen)  Blokkering van een (slag)ader in het oog met als gevolg gedeeltelijk of volledig verlies van het gezichtsvermogen  Ontsteking van de bloedvaten (kan aanleiding geven tot koorts, pijn, purperen vlekken op de huid)  Verminderd aantal rode en witte bloedcellen en bloedplaatjes (kan aanleiding geven tot vermoeidheid, snel blauwe plekken krijgen, frequente neusbloedingen en verhoogd risico op infecties)  Spierpijn en -zwakte  Verminderde reukzin  Verlies van smaakzin

Niet bekend: de frequentie kan met de beschikbare gegevens niet worden bepaald

 Verminderde vruchtbaarheid bij vrouwen; dit is meestal reversibel bij stopzetting van het medicijn.

• Voorgeschiedenis van overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor één van de in"Samenstelling" vermelde hulpstoffen.
• Bekende overgevoeligheid voor sulfonamiden.
• Actief ulcus pepticum of gastro-intestinale (GI) bloeding.
• Patiënten bij wie astma, acute rinitis, neuspoliepen, angioneurotisch oedeem, urticaria of allergieachtige reacties zijn opgetreden na gebruik van acetylsalicylzuur (aspirine) of andere NSAIDs, waaronder COX-2-remmers.
• Zwangerschap en vrouwen die zwanger kunnen worden, tenzij een effectieve methode van anticonceptie wordt gebruikt . In dierexperimenteel onderzoek is waargenomen dat celecoxib in de twee bestudeerde diersoorten misvormingen veroorzaakt. Bij de mens is een risico tijdens de zwangerschap niet bekend, maar dit kan niet worden uitgesloten.
• Borstvoeding (zie rubrieken en 5.3).
• Ernstige leverdisfunctie (serumalbumine < 25 g/l of Child-Pugh score ≥ 10).
• Patiënten met een geschatte renale creatinineklaring van < 30 ml/min.
• Inflammatoire darmziekte.
• Congestief hartfalen (NYHA II-IV).
• Aangetoonde ischemische hartziekte, perifeer arterieel vaatlijden en/of cerebrovasculaire ziekte.

Zwangerschap In dierexperimenteel onderzoek in ratten en konijnen zijn ontwikkelingsstoornissen, waaronder aangeboren afwijkingen, waargenomen (zie rubrieken 4.3 en 5.3). Inhibitie van de prostaglandinesynthese kan de zwangerschap nadelig beïnvloeden. Gegevens uit epidemiologische studies suggereren een verhoogd risico op spontane abortus na gebruik van prostaglandinesynthese inhibitoren tijdens de vroege zwangerschap. Bij de mens is een risico tijdens de zwangerschap niet bekend, maar dit kan niet worden uitgesloten. Net als bij andere geneesmiddelen die de prostaglandinesynthese remmen, kan celecoxib leiden tot ineffectieve uteruscontracties en vroegtijdige sluiting van de ductus Botalli tijdens het laatste trimester van de zwangerschap. Tijdens het tweede of derde trimester van de zwangerschap, kunnen NSAID's, inclusief celecoxib, foetale nierdisfunctie veroorzaken, hetgeen in ernstige gevallen kan resulteren in een afname van het vruchtwatervolume of oligohydramnion. Zulke effecten kunnen kort na de aanvang van de behandeling optreden en zijn meestal reversibel na het staken van de behandeling. Het gebruik van celecoxib is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap en bij vrouwen die in verwachting kunnen raken (zie rubrieken 4.3 en 4.4). Wanneer een vrouw in verwachting raakt tijdens behandeling met celecoxib, moet het gebruik van celecoxib worden gestopt. Borstvoeding Celecoxib wordt uitgescheiden in de melk van zogende ratten in concentraties gelijk aan de plasmaconcentraties. De toediening van celecoxib aan een beperkt aantal zogende vrouwen wees op een zeer geringe overgang van celecoxib in de moedermelk. Vrouwen die Celebrex gebruiken, moeten geen borstvoeding geven. Vruchtbaarheid Voortgaand op het werkingsmechanisme, kan het gebruik van NSAID's, waaronder celecoxib, leiden tot vertraging of uitblijven van ruptuur van de ovariële follikels, hetgeen geassocieerd werd met een omkeerbaar verminderde vruchtbaarheid bij sommige vouwen.

Volwassenen

• Artros
  • Aanbevolen dosering: 200 mg per dag, in één of twee innamen
  • Maximale dosering: 200 mg twee maal per dag
  • Reumatoïde artriti
  • Start dosering: 200 mg per dag, in twee innamen
  • Maximale dosering: 200 mg twee maal per dag
  • Spondylitis ankylopoëtic
  • Aanbevolen dosering: 200 mg per dag, in één of twee innamen
  • Maximale dosering: 400 mg per dag, in één of twee innamen

Toedieningswijze

• Met of zonder voedsel