Dafalgan 500mg Droog Tabl 20

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Leverrisico's  Het risico op levertoxiciteit is aanzienlijk hoger bij chronisch alcoholgebruik. Bij deze patiënten moet de dosis dus worden verlaagd.  Ernstige leverinsufficiëntie of gedecompenseerde actieve leverziekte.  Voorzichtigheid is geboden indien er sprake is van bewezen leverinsufficiëntie. Dat geldt eveneens voor patiënten die veel stoffen verbruiken die leverenzymen induceren (alcohol, barbituraten, anti-epileptica). In die gevallen kan de ophoping van toxische metabolieten van paracetamol leverletsels verergeren of veroorzaken.  In een keer een dosis innemen die overeenkomt met meermaals de dagelijkse dosis kan de lever ernstig beschadigen; er is niet altijd sprake van bewusteloosheid. Het is echter nodig onmiddellijk een arts te raadplegen omwille van het risico op onomkeerbare leverschade (zie rubriek 4.9).  Voorzichtigheid is geboden indien de volgende risicofactoren aanwezig zijn, die de toxiciteitsdrempel voor de lever mogelijk verlagen: leverinsufficiëntie (o.a. het syndroom van Gilbert), acute hepatitis, nierinsufficiëntie, chronisch alcoholisme en erg magere volwassenen (< 50 kg). In die gevallen moet de dosering aangepast worden (zie rubriek 4.2). Nierrisico's  De toediening van paracetamol aan patiënten met matige tot ernstige nierinsufficiëntie kan leiden tot een ophoping van geconjugeerde verbindingen.  Net als bij alle pijnstillers moet de behandeling zo kort mogelijk blijven en beperkt worden tot de duur van de symptomen, omdat de rol van paracetamol niet geheel uitgesloten is in de ontwikkeling van bepaalde nefropathieën voor analgetica. Ernstige huidreacties  Paracetamol kan ernstige huidreacties veroorzaken, zoals acute veralgemeende exanthematische pustulose, het syndroom van Stevens-Johnson en toxische huidnecrolyse, die fataal kunnen zijn. Patiënten moeten ingelicht worden over tekenen van ernstige huidreacties en het gebruik van het geneesmiddel moet stopgezet worden zodra er aanwijzingen zijn voor huiduitslag of andere tekenen van overgevoeligheid. Gelijktijdig gebruik met andere geneesmiddelen  Een gelijktijdige behandeling met geneesmiddelen die de leverfunctie beïnvloeden, uitdroging en chronische ondervoeding (lage reserves van hepatisch glutathion) zijn ook risicofactoren voor het optreden van levertoxiciteit en die mogelijk de toxiciteitsdrempel voor de lever kunnen verlagen. De maximale dagelijkse dosis mag bij deze patiënten zeker niet overschreden worden.  Om het risico op overdosering te voorkomen, is het belangrijk te controleren of de andere geneesmiddelen die worden toegediend, geen paracetamol bevatten. De toediening van een hogere dosis paracetamol dan de aanbevolen doses kan een risico op zeer ernstige leverschade veroorzaken. De eerste klinische symptomen van leverschade worden gewoonlijk 1 tot 2 dagen na de overdosering van paracetamol vastgesteld. De uitgesproken symptomen van leverschade worden gewoonlijk na 3 tot 4 dagen vastgesteld. De behandeling met een antidotum moet zo snel mogelijk gegeven worden.  Er zijn gevallen gemeld van metabole acidose met verhoogde anion gap (HAGMA) als gevolg van pyroglutamine acidose bij patiënten met een ernstige ziekte zoals ernstige nierinsufficiëntieen sepsisof bij patiënten met ondervoeding en andere bronnen van tekort aan glutathion (bijvoorbeeld chronisch alcoholisme) die gedurende langere tijd met paracetamol werden behandeld in therapeutische dosering of met een combinatie van paracetamol en flucloxacilline. Indien HAGMA als gevolg van pyroglutamine acidose wordt vermoed, wordt onmiddellijke stopzetting van het gebruik van paracetamol en zorgvuldige controle is aanbevolen. Meting van 5-oxoproline in de urine kan nuttig zijn om pyroglutamine acidose vast te stellen als onderliggende oorzaak van HAGMA bij patiënten met meerdere risicofactoren. Ouderen  Bij oudere patiënten moeten lever- en niertests worden afgenomen om vroegtijdig een eventuele lever- of nierinsufficiëntie op te sporen. Pediatrische patiënten  Bijzondere voorzichtigheid en inachtneming van de aanbevolen dosering zijn onontbeerlijk bij epileptische kinderen die met barbituraten, fenytoïne, carbamazepine of lamotrigine worden behandeld.  Bij kinderen en adolescenten die behandeld worden met 60 mg/kg paracetamol per dag is de combinatie met een ander antipyreticum niet gerechtvaardigd, tenzij in geval van ondoeltreffendheid. Anderen  Consumptie van alcohol tijdens de behandeling wordt niet aanbevolen.  Herhaaldelijke toediening van paracetamol is gecontra-indiceerd bij patiënten met bloedarmoede of een hart-, long-, nier- of leverziekte.  Bij een langdurige behandeling of bij hoge doses paracetamol is het belangrijk regelmatig de lever- en nierfunctie te controleren.  Wanneer analgetica langdurig (>3 maanden) worden gebruikt met een dagelijkse of frequentere toediening, kan hoofdpijn ontstaan of verergeren. Hoofdpijn veroorzaakt door overmatig gebruik van analgetica (hoofdpijn door overmatig gebruik van geneesmiddelen) mag niet worden behandeld door de dosis te verhogen. In dergelijke gevallen moet het gebruik van analgetica in overleg met de arts worden gestaakt.  In geval van acute koorts of tekenen van secundaire infectie of het aanhouden van de klachten, is het aangewezen een arts te raadplegen.  Voorzichtigheid is geboden bij toediening van paracetamol aan patiënten met een tekort aan glucose-6- fosfaatdehydrogenase en hemolytische bloedarmoede.  Voorzichtigheid is geboden in geval van anorexie, boulimie of cachexie: chronische ondervoeding (lage reserves van hepatisch glutathion).  Voorzichtigheid is geboden in geval van uitdroging, hypovolemie.

Farmacotherapeutische groep
Dit geneesmiddel is een analgeticum (pijnstiller) en een antipyreticum (het werkt koortsverlagend).
Het is voorbehouden voor volwassenen en kinderen vanaf 12 jaar.
Therapeutische indicaties
DAFALGAN 500 mg wordt gebruikt bij de symptomatische behandeling van pijn en koorts.

- De werkzame stof in dit middel is paracetamol. Elke tablet bevat 500 mg paracetamol.
- De andere stoffen in dit middel zijn:
Voor de tabletten:
Hypromellose, povidon, natriumcroscarmellose, microkristallijncellulose, glycerylbehenaat,
magnesiumstearaat

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie  Colestyramine: colestyramine kan de opname van paracetamol verlagen. Wanneer een gelijktijdige toediening van paracetamol en colestyramine noodzakelijk is, moet de paracetamol minstens 1 uur vóór of 4 uur na de toediening van colestyramine ingenomen worden.  Enzyminductoren en alcohol: Het risico op hepatotoxiciteit kan verhoogd zijn bij gebruik van enzyminductoren zoals barbituraten, carbamazepine, fenytoïne, primidon, isoniazide, rifampicine en alcohol. Bij deze patiënten mag de maximale dagelijkse dosis zeker niet overschreden worden (zie rubrieken 4.2, 4.4 en 4.9). Alcoholgebruik wordt afgeraden tijdens de behandeling.  Probenecide: Probenecide veroorzaakt een bijna tweevoudige reductie in de klaring van paracetamol door de conjugatie met glucuronzuur te remmen. Een verlaging van de dosis paracetamol moet worden overwogen wanneer het gelijktijdig wordt gegeven met probenecide.  Zidovudine: Gelijktijdige toediening van paracetamol en zidovudine kan leiden tot neutropenie en hepatotoxiciteit. Chronisch/frequent gebruik van paracetamol bij patiënten die behandeld worden met zidovudine moet worden vermeden. Als chronisch gebruik van paracetamol en zidovudine noodzakelijk is, moeten de witte bloedcellen en de leverfunctie worden gecontroleerd, vooral bij ondervoede patiënten.  Vitamine K-antagonisten: Het effect van vitamine K-antagonisten kan worden versterkt, vooral als er regelmatig hoge doses paracetamol worden ingenomen. In dit geval wordt regelmatige controle van de International Normalised Ratio (INR) aanbevolen.  Lamotrigine: verminderde biologische beschikbaarheid van lamotrigine, met een mogelijk verminderd therapeutisch effect, als gevolg van een mogelijke inductie van het levermetabolisme.  Metoclopramide en domperidon: versnelde resorptie van paracetamol in de dunne darm door versnelde maaglediging.  Flucloxacilline: Er moeten voorzorgsmaatregelen worden genomen wanneer paracetamol gelijktijdig met flucloxacilline wordt gebruikt, omdat gelijktijdige inname in verband is gebracht met metabole acidose met een hoge anion gap als gevolg van pyroglutamine acidose, met name bij patiënten met risicofactoren (zie rubriek 4.4).  Interactie met diagnostische tests: De toediening van paracetamol kan interfereren met de bepaling van urinezuur in het bloed door middel van de fosfowolfraamzuurmethode en met de bepaling van bloedglucose door middel van de glucose-oxidase-peroxidasemethode.  Fenytoïne: Gelijktijdige toediening van fenytoïne kan de werkzaamheid van paracetamol verminderen en het risico op hepatotoxiciteit verhogen. Patiënten die behandeld worden met fenytoïne moeten grote en/of chronische doses paracetamol vermijden. Patiënten moeten gecontroleerd worden op tekenen van hepatotoxiciteit.  Salicylamide: Salicylamide kan de eliminatiehalfwaardetijd (t½) van paracetamol verlengen.  Vanwege het gebrek aan werking op het maagslijmvlies kan paracetamol worden toegediend aan patiënten met maagzweren, of gedurende een beperkte tijd worden gecombineerd met niet-steroïde anti�inflammatoire geneesmiddelen.  De gelijktijdige toediening van diflunisal en paracetamol verhoogt het plasmagehalte van paracetamol met ongeveer 50%. Hoge waarden van paracetamol werden geassocieerd met hepatotoxiciteit.  Chlooramfenicol: mogelijke verhoging van de toxiciteit van chlooramfenicol door remming van het levermetabolisme.

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben. Niet iedereen krijgt daarmee te maken.

De meest ernstige bijwerking veroorzaakt door het innemen van paracetamol is ernstige leverschade.

Dit gebeurt doorgaans alleen bij misbruik van paracetamol.

De symptomen van leverschade zijn:

 vergeling van de huid of het wit van de ogen

 pijn in de rechter bovenbuik

 misselijkheid of braken

 verlies van eetlust

 vermoeidheid

 meer zweten dan normaal

 bleke huid

 abnormale bloedingen

 troebele urine.

Als u denkt dat u te veel paracetamol heeft ingenomen of als u een van deze symptomen opmerkt, neem dan onmiddellijk contact op met een arts. Als u weet dat u meer dan de aanbevolen dosis paracetamol heeft ingenomen, ga dan naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, zelfs als u geen symptomen van een leveraandoening vertoont.

In bepaalde gevallen zijn er ernstige allergische en huidreacties op paracetamol waargenomen. Neem onmiddellijk contact op met uw arts als u een van de volgende bijwerkingen ontwikkelt na inname van paracetamol:

 moeite met ademhalen of slikken

 zwelling van het gezicht, de lippen, keel of tong

 urticaria (netelroos)

 ernstige jeuk

 vervellende huid

De bijwerkingen worden opgesomd volgens frequentie van voorkomen.

Zelden (komen voor bij minder dan 1 persoon op 1000):

• allergische reacties,

• hoofdpijn,

• buikpijn, diarree, misselijkheid, braken, constipatie (verstopping),

• problemen met de leverfunctie, leverinsufficiëntie, leverschade, gele huid of ogen,

• jeukende huid, huiduitslag, overmatig zweten, angio-oedeem, urticaria (netelroos), roodheid van de huid, purpura,

• duizeligheid, malaise,

• overdosering en intoxicatie.

Zeer zelden (komen voor bij minder dan 1 persoon op 10.000):

• vermindering van het aantal van bepaalde bloedcellen (bloedplaatjes en neutrofielen),

• allergische reacties die het staken van de behandeling vereisen,

• door geneesmiddelen veroorzaakte leverschade,

• ernstige huidreacties, in het bijzonder etter, blaren, zweren en huidverlies,

• troebele urine.

Frequentie niet bekend (kan op basis van de beschikbare gegevens niet worden bepaald):

• vermindering van het aantal rode bloedcellen,

• ernstige allergische reacties,

• abnormale nierfunctie veroorzaakt door het langdurig gebruik van hoge doses,

• hepatitis, verhoogde concentratie leverenzymen

• een ernstige aandoening die het bloed zuurder kan maken (metabole acidose genaamd) bij patiënten met een ernstige ziekte die paracetamol gebruiken (zie rubriek 2).

• U bent allergisch voor paracetamol, fenacetine of een van de andere stoffen in dit geneesmiddel.
  Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6 van deze bijsluiter.
• In geval van intolerantie voor fructose mag u de bruistabletten die sorbitol bevatten, niet innemen;
  er is geen probleem voor de tabletten die moeten worden ingeslikt.

4.6 Vruchtbaarheid, zwangerschap en borstvoeding Zwangerschap Een grote hoeveelheid gegevens over het gebruik bij zwangere vrouwen geeft geen aanwijzingen van misvormingen noch van foeto-/neonatale toxiciteit. Epidemiologische studies over de neurologische ontwikkelingsstoornissen bij kinderen die in de baarmoeder aan paracetamol waren blootgesteld, laten geen eenduidig resultaat zien. Paracetamol kan tijdens de zwangerschap worden ingenomen, als het klinisch noodzakelijk is, maar het middel dient zo kort mogelijk in de laagste effectieve dosis en in de geringst mogelijke frequentie te worden gebruikt. Borstvoeding Paracetamol en zijn metabolieten worden in de moedermelk uitgescheiden, maar in de therapeutische doses van DAFALGAN wordt geen enkel effect verwacht op kinderen die borstvoeding krijgen. DAFALGAN mag tijdens de borstvoeding gebruikt worden. Vruchtbaarheid Er bestaan onvoldoende adequate klinische gegevens over de mannelijke of vrouwelijke vruchtbaarheid.