Sterop Proc 1 % 50mg 5ml 10 Amp

Wanneer moet u extra voorzichtig zijn met Procaine HCl Sterop? Neem contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige voordat u Procaine HCl Sterop gebruikt. Waarschuwing: - Een eerdere sensibilisatie voor procaïne kan ernstige allergische reacties veroorzaken als het opnieuw gebruikt wordt, maar maakt ook het latere gebruik van sulfamiden, bepaalde kleurstoffen of bewaarmiddelen gevaarlijk. - Er bestaat een risico van een kruisallergie tussen procaïne en anti-infectieuze sulfamiden die huidreacties kan veroorzaken. Het gebruik van dit anestheticum vermijden bij gekende allergische antecedenten met deze geneesmiddelen. - De absorptie van procaïne in het bloed kan effecten veroorzaken op het centraal zenuwstelsel en effecten op het hart. De effecten op het centraal zenuwstelsel die gewoonlijk voorkomen, zijn een excitatie gevolgd door een depressie. De effecten op het hart zijn gebaseerd op een afname van de hartgeleiding. Procaïne veroorzaakt ook een verwijding van de bloedvaten. Het gebruik van procaïne vereist: - Een vragenlijst, bestemd om de vatbaarheid, de huidige geneesmiddelen, de allergische antecedenten van de patiënt te kennen. - Indien nodig een premedicatie met een benzodiazepine aan een matige dosis. - Voorafgaand een tolerantietest door injectie van een testdosis van 5 tot 10% van de totale voorziene dosis. - Strikt buiten de bloedvaten en traag te injecteren, met herhaalde aspiraties om te controleren dat er geen intravasculaire injectie plaatsvindt. - Te beschikken over reanimatiemateriaal (in het bijzonder over een zuurstofbron). Interferentie met laboratoriumtesten: De aandacht van sporters wordt erop gevestigd dat procaïne een positieve reactie kan induceren bij anti-dopingtesten. De oplossing moet vóór toediening visueel gecontroleerd worden om de eventuele aanwezigheid van deeltjes op te sporen. De oplossing niet gebruiken als ze niet helder is. Ampullen met zichtbare deeltjes weggooien. Deze oplossing bevat geen antimicrobieel bewaarmiddel. De ampullen zijn bestemd voor eenmalig gebruik. De ongebruikte rest van het geneesmiddel niet bewaren voor een latere toediening. Als u nog andere geneesmiddelen gebruikt, gelieve ook de rubriek "Gebruikt u nog andere geneesmiddelen?" te lezen. Raadpleeg uw arts indien één van de bovenstaande waarschuwingen voor u van toepassing is, of dat in het verleden is geweest. Kinderen

Het gebruik van procaïne is niet aanbevolen bij kinderen.

Procaïne is een lokaal anestheticum. De belangrijkste werking is het verminderen of onderdrukken van pijn.

Procaïne wordt als lokale anesthesie gebruikt bij heelkundige ingrepen die geen algemene anesthesie vereisen.

• De werkzame stof is procaïnechloorhydraat 1%, 2% of 4%.

• De andere stoffen zijn natriumchloride, calcium natriumedetaat en water voor injecties.

Procaïne vermindert de werking van de sulfamiden en verhoogt het effect van spierrelaxantia. Patiënten behandeld met anticholinesterase-geneesmiddelen, MAO-remmers, tricyclische antidepressiva en bloedverdunners mogen niet behandeld worden met procaïne. Procaïne verhoogt en verlengt de neuromusculaire blokkade, te wijten aan suxamethonium (succinylcholine) en kan de blokkade versterken die geproduceerd wordt door een concurrerende neuromusculaire blokker. Het is mogelijk dat acetazolamide de werkingsduur van procaïne verhoogt. Voorzichtigheid is geboden bij de gelijktijdige toediening van bestanddelen die de bloeddruk veranderen. Onverenigbaarheden De procaïne-oplossing is verenigbaar met aminofylline, de barbituraten, magnesiumsulfaat, natriumfenytoïne, natriumbicarbonaat, amfotericine B, natriumchloorthiazide, alkali en jood.

Zoals elk geneesmiddel kan dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

De frequentie van mogelijke bijwerkingen is als volgt gedefinieerd:

• zeer vaak: bij meer dan 1 op de 10 patiënten
• vaak: bij 1 tot 10 op de 100 patiënten
• soms: bij 1 tot 10 op de 1000 patiënten
• zelden: bij 1 tot 10 op de 10.000 patiënten
• zeer zelden: bij minder dan 1 op de 10.000 patiënten
• niet bekend: de frequentie kan op basis van de beschikbare gegevens niet worden vastgesteld.

Bij een extreme dosering, een toevallige intraveneuze injectie of een injectie door een gekwetste huid kunnen effecten op het hele lichaam optreden.

Het is dan mogelijk om de volgende bijwerkingen te ervaren:

Vaak:

• cardiovasculaire depressie.
• perifere vasodilatatie met een te lage bloeddruk en een vertraging van het hartritme.
• hartritmestoornis en hartstilstand.
• agitatie, excitatie, zenuwachtigheid.
• duizeligheid.
• abnormaal gevoel (paresthesie).
• oorsuizen.
• ongecontroleerde oogbewegingen (nystagmus).
• misselijkheid, braken.

• convulsies.

• gevoelloosheid van de tong en van de periorale regio.

• bedwelming, gevolgd door sedatie.

Soms:

• matige pijn ter hoogte van of rond de injectieplaats.

Zelden:

• Allergische reacties.
• Lupus erythematosus.

Postdurale punctie-hoofdpijn met oorsuizen of lichtgevoeligheid worden vaak waargenomen. De excitatie kan tijdelijk zijn en gevolgd worden door depressie met slaperigheid, ademhalingsstilstand en coma.

Personen met cardiovasculaire- en ademhalingsstoornissen en epileptici of personen met leverstoornissen zijn bijzonder gevoelig voor deze bijwerkingen.

Bij patiënten met een allergische neiging kunnen overgevoeligheidsreacties en kruisreacties met sulfamiden, bepaalde fenothiazines en verschillende kleurstoffen optreden.

De allergische reacties die zich kunnen voordoen, gaan van eenvoudige symptomen ter hoogte van de huid (roodheid, jeuk) tot ernstige symptomen ter hoogte van de huid (huiduitslag, urticaria, oedeem), tot zeldzame anafylactische shock of hartstilstand die een cardiorespiratoire reanimatie vereisen.

• Overgevoeligheid voor procaïne of voor één van de in "Samenstelling" vermelde hulpstoffen.
• Overgevoeligheid voor lokale anesthetica van het estertype en voor para-gesubstitueerde producten van het type parahydroxybenzoaat.
• Bij allergische patiënten (astma, hooikoorts, netelroos, …)
• Myasthenie gravis.
• Bij patiënten die lijden aan: hypovolemie, ernstige atrioventriculaire blok, bradycardie, hartdecompensatie, hypotensie.
• Bij patiënten die behandeld worden met MAO-remmers, tricyclische antidepressiva en bloedverdunners.
• Bij patiënten die behandeld worden met anticholinesterase-geneesmiddelen of die een laag cholinesterasegehalte in het plasma hebben.
• Kinderen jonger dan 12 jaar.
• Het geneesmiddel niet injecteren in geval van een infectie of een ontsteking van de injectieplaats (contra-indicatie in verband met de gebruikte anesthesietechniek)
• Het gebruik van procaïne is gecontra-indiceerd in geval van septicemie en ernstige leverfunctiestoornis.

Zwangerschap Lokale anesthetica gaan door de placentabarrière. Rekening houdend met de beperkte ervaring werd geen enkele malformatie of toxiciteit voor de foetus waargenomen. Maar dierproeven laten niet toe om een definitief besluit te vormen over de toxiciteit voor de foetus. Bijgevolg mag procaïne indien nodig tijdens de zwangerschap worden toegediend, maar het blijft afgeraden tijdens de eerste maanden van de zwangerschap. Procaïne moet met voorzichtigheid worden toegediend tijdens de bevalling de eventuele gevolgen van het gebruik op de foetus in aanmerking nemende. Borstvoeding Lokale anesthetica worden in de moedermelk overgedragen. Er wordt geen enkel effect bij de pasgeborene/zuigeling verwacht in de mate aangezien de aanwezigheid van procaïne in het bloed van de vrouw die borstvoeding geeft, verwaarloosbaar is.

Procaine HCl Sterop wordt subcutaan of intramusculair toegediend.

De arts zal de toe te dienen dosis bepalen naargelang het soort anesthesie en het gewenste effect.

Reanimatiemateriaal, zuurstof en andere reanimatiegeneesmiddelen moeten binnen bereik zijn als Procaine HCl Sterop wordt toegediend.

Heeft u te veel van Procaine HCl Sterop gebruikt?

Wanneer u te veel van Procaine HCl Sterop heeft gebruikt of ingenomen, neem dan onmiddellijk contact op met uw arts, apotheker of het Antigifcentrum (070/245.245).

De symptomen bij een overdosering zijn agitatie, zenuwachtigheid, ongecontroleerde oogbewegingen, misselijkheid, braken, convulsies, ademhalingsstilstand, coma, evenals een bloeddrukdaling met bleekheid, transpiratie, te lage bloeddruk en hartritmestoornissen.

Bij de eerste tekenen van toxiciteit moet de injectie stopgezet worden.

De behandeling zal symptomatisch zijn en bestaat uit het behouden van de circulatie met behulp van vloeistof en van de ademhaling met ademhalingsondersteuning en uit het controleren van convulsies met benzodiazepinen. Aanhoudende convulsies worden behandeld met intraveneuze injectie van fenobarbital.